دوشنبه يكم خرداد ماه يكهزار و سيصد و نود و يك

هواللطيف

تصميم گرفتم خيلي جدي بشينم و فكر كنم راجع به زندگيم و از اين بي برنامگي خودم رو نجات بدم.

قضيه اين نيست كه بيكارم و بيكاري داره اذيتم ميكنه. قضيه اينه كه حس مي كنم درگير روتين هاي زندگي شدم و هيچ تصميم و فكر جدي براي زندگيم ندارم. به عبارتي يه سري كار معمولي دارم انجام ميدم بدون اين كه هيچ دورنمايي از زندگيم داشته باشم...اين كه مثلا تا دوسال ديگه مي خوام به كجا رسيده باشم و برنامم چيه در كل...

يه جورايي فكر ميكنم براي بعد انسانيم تو زندگي هيچ برنامه اي نريختم و اين داره آزارم ميده

ادامه تحصيل كه چي؟ سركار رفتن كه چي؟ازدواج كه چي؟

به قول يكي، شايد به چرايي هام فكر نكردم تو زندگيم....

محتاج دعاي خيرم

فعلا همين

تا بعد